Παθήσεις θυρεοειδούς

Ο θυρεοειδής είναι ενδοκρινής αδένας στην βάση του τραχήλου και χρησιμοποιεί ιώδιο για να παράγει τις θυρεοειδικές ορμόνες (Τ3, Τ4) κάτω από την επίδραση της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH) που παράγεται στην υπόφυση.

Οι παθήσεις του θυρεοειδούς είναι αυτές που αφορούν στην λειτουργία του αδένα – υπερθυρεοειδισμός , υποθυρεοειδισμός – και παθήσεις της μορφολογίας  του θυρεοειδούς (οζώδης βρογχοκήλη, καρκίνος του θυρεοειδούς).

Υπάρχουν και άλλες παθήσεις όπως: υποξεία θυρεοειδίτιδα , θυρεοειδίτιδα Riedel και τέλος σιωπηλή θυρεοειδίτιδα.

Παθήσεις θυροειδούς

Υπερθυρεοειδισμός

Είναι η υπερλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα.

Μπορεί να οφείλεται σε διάχυτη τοξική βρογχοκήλη (νόσος Grave’s), σε πολυοζώδη τοξική βρογχοκήλη, σε τοξικό αδένωμα (θερμός όζος).

Οι θυρεοειδικές ορμόνες γενικά ελέγχουν πως ο οργανισμός  μας χρησιμοποιεί και πως αποθηκεύει την ενέργεια.

Στον υπερθυρεοειδισμό, κάποιοι  ασθενείς, πιθανόν να μην εμφανίσουν κάποια συμπτωματολογία (κυρίως νέοι). Σε αντίθετη περίπτωση τα άτομα μπορεί εμφανίζουν συμπτώματα όπως: εκνευρισμό, αυπνία, ταχυκαρδίες, τρέμουλο στα άκρα, εφίδρωση, κόπωση, αδυναμία, διαρροικές κενώσεις ή δυσανεξία  στη ζέστη.

Η διάγνωση του υπερθυρεοειδισμού γίνεται με το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς (δεν είναι γενικός κανόνας κρίνεται κατά περίπτωση) και εργαστηριακές ορμονικές εξετάσεις αίματος.

Θεραπεύεται χορηγώντας αντιθυρεοειδικά φάρμακα για να μειώσουμε την παραγωγή των θυρεοειδικών ορμονών και φάρμακα b-blockers για την μείωση των ταχυκαρδιών (τα οποία διακόπτονται γρήγορα).

Στις περιπτώσεις που ο υπερθυρεοειδισμός δεν μπορεί να ελεγχθεί εφόσον είναι επιτρεπτό χορηγούμε ραδιενεργό ιώδιο ή προχωρούμε σε ολική θυρεοειδεκτομή.

Υποθυρεοειδισμός

  Στην περίπτωση του υποθυρεοειδισμού, ο θυρεοειδής αδένας παράγει μειωμένη ποσότητα των ορμονών κυρίως λόγω καταστροφής του αδένα από τα αντιθυρεοειδικά  αντισώματα (αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα Hashimoto).

  Η έλλειψη των θυρεοειδικών ορμονών μπορεί να προκαλέσει αδυναμία , εύκολη κόπωση, δυσανεξία στο κρύο, οίδημα βλεφάρων και σε προχωρημένες καταστάσεις γενικευμένο οίδημα σώματος, τριχόπτωση.

 Μπορεί επίσης να επηρεάσει την έμμηνο ρύση και είναι συχνό  αίτιο των διαταραχών  στην περίοδο της γυναίκας καθώς επίσης ο αρρύθμιστος υποθυρεοειδισμός μπορεί να προκαλέσει αποβολή κατά την περίοδο της κύησης.

  Ο υποθυρεοειδισμός αντιμετωπίζεται με χορήγηση θυροξίνης δια στόματος.

Παθήσεις θυροειδούς
Παθήσεις θυροειδούς

Οζώδης βρογχοκήλη- Καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα

Με  τον όρο αυτό  αναφερόμαστε στην υπερτροφία ή υπερπλασία των θυλακιωδών θυρεοειδικών κυττάρων που επιφέρουν διόγκωση σε περιοχή του αδένα δημιουργώντας μικρά ή  μεγάλα οζίδια. Συνήθως δεν προκαλούν βλάβη στον οργανισμό αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι κακοήθεις.

Η αξιολόγηση των όζων γίνεται με :

  • Ορμονικές εξετάσεις αίματος
  • Σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς (όχι συχνά)
  • Υπερηχογράφημα θυρεοειδούς αδένα
  • Παρακέντηση δια λεπτής βελόνης

Στην αξιολόγηση του όζου μας ενδιαφέρει το μέγεθος τους και κυρίως τα μορφολογικά χαρακτηριστικά αυτών , με υπερηχογραφικές  ενδείξεις κακοήθειας .

Η παρακέντηση δια λεπτής βελόνης (FNA ) μας δίνει πληροφορίες και επιβεβαιώνει την ύπαρξη ύποπτου όζου για κακοήθεια.

Σε καλοήθεις όζους φθάνει η τακτική παρακολούθηση χωρίς φαρμακευτική αγωγή και ίσως στη πορεία της νόσου χειρουργική αφαίρεση.

Η αντιμετώπιση σε κακοήθεις όζους είναι η  ολική θυρεοειδεκτομή με λεμφαδενικό καθαρισμό του τραχήλου και μετεγχειρητικά κρίνεται η αναγκαιότητα ή όχι της χορήγησης του θεραπευτικού ραδιενεργού ιώδιού ανάλογα με τα στοιχεία της βιοψίας.

Μετά, σε τακτικά χρονικά διαστήματα η παρακολούθηση με κλινική εξέταση και  με εργαστηριακές εξετάσεις.