Υπόφυση – Αδενώματα

Υπόφυση – Αδενώματα και άλλες βλάβες

Τα αδενώματα της υπόφυσης είναι οι πιο συνήθεις βλάβες της υπόφυσης.

Είναι καλοήθη και χαρακτηρίζονται ανάλογα από τα κύτταρα της υπόφυσης που προέρχονται.

Αυτά διακρίνονται σε λειτουργικά και μη λειτουργικά (σιωπηλά).

Τα αδενώματα εμφανίζονται συνήθως :

E

Με νευρολογικά συμπτώματα λόγω πίεσης των εγκεφαλικών νεύρων ή συνηθέστερα με διαταραχές του οπτικού πεδίου λόγω πίεσης του οπτικού χιάσματος (οπτικό νεύρο)

E

Με συμπτώματα λόγω ορμονικής υπερέκκρισης

E

Τυχαία ανακάλυψη σε μαγνητική εγκεφάλου που γίνεται για άλλο λόγο

pituatary-gland-banner

Τα ορμονοεκκριτικά αδενώματα: διαπιστώνονται μέσω ορμονικών εξετάσεων και με μαγνητική υπόφυσης που δείχνει το μέγεθος του αδενώματος και την επέκταση του εκτός της υπόφυσης.

Τα σιωπηλά: που δεν παράγουν ορμόνες, οι ορμονικές εξετάσεις είναι φυσιολογικές, εκτός αν είναι μεγάλα σε μέγεθος και πιέζουν την υπόλοιπη υπόφυση εμφανίζεται ανεπάρκεια των υποφυσιακών ορμονών.

Η αντιμετώπιση του αδενώματος υπόφυσης είναι φαρμακευτική, διασφηνοειδική αφαίρεση του αδενώματος και ακτινοβολία.

Η θεραπευτική προσέγγιση εξαρτάται από την λειτουργικότητά τους, το μέγεθος τους και τα πιεστικά φαινόμενα που προκαλούν καθώς και από άλλες κλινικές παραμέτρους.

Άλλες βλάβες της υπόφυσης, πιο σπάνιες είναι, τα κρανιοφαρυγγιώματα που εμφανίζονται συχνά στην παιδική και την εφηβική ηλικία και ανακαλύπτονται λόγω των διαταραχών ανάπτυξης του παιδιού (κοντό ανάστημα, καθυστέρηση εφηβείας) ή λόγω του πιεστικού φαινόμενου κυρίως στο οπτικό χίασμα (μείωση του οπτικού πεδίου).

Άλλες βλάβες σπανιότερες: κύστεις της υπόφυσης (κύστη Rathke), κοκκιωματώδη νοσήματα, σπάνιοι όγκοι όπως γλοιώματα, χόρδωμα και μεταστάσεις από άλλους όγκους.